Dragon
05-12-2008, 12:46 AM
Polonezya Elle-Vuruş Dövmeciliği Hakkında Güncel Bilgi
“Dövme” kelimesi polonezya dilinde “tatau” kelimesinden türemiştir. Dönemin denizcileri yerel Samoanıların derideki işaretlere “tatau” diye hitap etmesini duymuşlardı ancak bunu telafuz etmekte zorlanıyorlardı dolayısıyla “tattoo” kelimesi doğdu. İngilizceye çevirisinde aslen “hapsetmek” anlamında kullanıldığına inanılıyordu çünkü Polonezya dövmesi deriye hapsediliyordu. Ancak, Güney Pasifik’te vakit geçirince anladım ki “tatau” aslında “birinin yapması gereken şey” cümlesine karşılık geliyor.
Derinin işaretlenmesi, “dövmecilik” adı altında insanlığın başlangıcından beri varolmuştur. Bu belki de Ugh adındaki mağara adamının ateşe düşmesiyle veya kor bırakan kavrulmuş bir sopayla derisinin delindiği anda kalıcı bir pigment değişikliğini görmesi, o anda kendisini bir hayvan gibi işaretleyebileceğini, kamufle edebileceğini ya da böyle işaretlerle kendini daha çekici kılabileceğini anlaması olabilir.
Dövmecilik geleneksel olarak kabile aidiyetinin belirtilmesi, cinsel olgunluk, hayat tecrübesi, bilgi birikimi, erdemlik, güç, dayanıklılık, rütbe, geçiş törenleri ve güzelleştirme için kullanılmıştır. Bazı kütürlerde dövmeler krallar arası farklılıkları vurgulamak için kullanılmıştır, daha eski toplumlarda ise özgür adam ve kadınların, uşakların ve kölelerin kalıcı işaretleri onların toplumdaki bireysel statüsünü belirtmiştir. Tarihe bakılırsa simgeler ne kadar özenilmiş ve güzel olursa, ticarette o kadar pahalı ve toplumda bir o kadar yüksek sosyal statüye denk gelmiştir.
Bilinen en eski dövme implentasyonları Afrika’nın sahil şeridinde bir mağarada delici ve karbondan oluşmuştur ve 20.000 yıl öncesinden kalmadır. Bildiğimiz kadarıyla, en eski dövmecilik, Samoan adasına seyahat edilmesi ve yerleşilmesiyle Samaon kültürünün filizlenmesiyle ortaya çıkmıştır. Geleneksel dövmelere bazı desenler de adaya inmeleriyle eklenmiştir ki bunlardan bazıları bugün de halen daha kullanılmaktadır. Bu dövmeler erkekler için Pe’a ve kadınlar için Malu olarak bilinmektedir. Bu hiç duraksamamış bir sanat şeklidir ve 5.000 yıldır değişmemiştir.
Alaskalılardan İnkalara, Azteklere, Mayalara ve Brezilyalılara kadar Amerika’daki kabilelerin birçoğunun değişik dövme tarihi vardı. Japonya’da yüzyıllardır süre gelen ve halen daha devam etmekte olan bir dövme geleneği vardır. Büyük Britanya’nın Piktiş insanlarının, eski Mısırlıların, Seltlerin, orta doğuluların ve hatta Yahudilerin hepsinin birer ezeli dövme tarihi vardır. Ayrıca Poloneyza ve Mikronezya kültürleri gibi birçok tarih de vardır ve bunların arasında Yeni Zelanda’nın Maurileri, Tahitililer, Markezyan, Havaili, Borneolu, Yalpı, Filipinli ve Ponapeli vb. sayılabilir. Her kültür ve her toplum tarihlerinin bir döneminde dövmeyi kullanmıştır. Ama bu kültürlerden birçoğu sanatlarını bırakmaya zorlanmış ve ancak yakın dönemde yaklaşık son 20 yıldır dövme kültürlerini yeniden canlandırmaya başlamışlardır.
Modern dövmeciliğe gelince, 250 yıllık bir tarihi vardır. İlk başlarda dövme sadece zengin ve güçlüler içindi çünkü ancak onlar Güney Pasifik yolculuğunu karşılayabilecek kadar zenginlerdi. Ancak 1800’lerde denizciler kendi dövme yapma şekillerini başlattıklarında ve dövme makinesini yarattıklarında, elitler alt sınıf olarak gördükleriyle bağdaştırılmak istemiyorlardı. Bu dönemde dövmeler, denizciler, motorcular, hafif meşrep kadınlar veya sirkteki “garip” göstericilerle eşleştirildi.
Ancak dövme yeniden doğdu. Son 20 yıldır gittikçe artan sayıda insan dövme yaptırmak istemeye başladı. İlk başlarda dövmelerini saklı tuttular, gizlediler ve kendilerine sakladılar. Ancak zamanla dövme daha kabul edilebilir hale gelince, yayınlar, dergiler, dövme şovları ve dövme kongreleri başlayınca insanlar da vücutlarındaki sanatı sergilemekten daha az çekinir oldular. Hatta artık dövme dükkanları ve müşterilerin hikayeleriyle ilgili televizyon programları bile var. Artık günlük hayatta dahi etrafınıza baktığınızda farklı yollar seçmiş olan dövmeli ve dövmesini göstermekten onur duyan doktorlar, avukatlar, aktörler, aktrisler, rock yıldızları, öğrenciler ve hatta anneanneler bile görmek mümkün.
Dövmeler bir kez daha onur nişanı değeri kazanmıştır.
Modern dövmecilik sadece sanatçının yeteneğiyle ve insanın hayal gücüyle sınırlı. Bugün görebileceğiniz dövme işçiliği bilhassa inceden inceye, detaylıya ve güzel sanat eserlerine dönüşmüştür. Bazı halk için, daha büyük daha iyidir ve bellidir ki bu dövmeyi daha pahalı kılar.
Dövme acıyı da beraberinde getirir, ancak bu yaptırılmaması kadar korkunç değildir. Şayet acımasaydı, herkes yaptırırdı! Dövme herkes için değildir, bu ancak güçlü olan veya kendi içine ulaşabilmeyi arzulayan için bir istektir, bu ataların da yaptığı bir şeydir, veya birinin hayatının belli bir dönemini işaretleme isteğidir.
Dövmecilik çok özel bir sanat formudur. Artık rütbe göstermemektedir ve pahalı bir dövme stüdyosu, gidip de paranızın karşılığını ALABİLECEĞİNİZ en son yerdir.
Yasal Uyarı: Bu yazılar dragon tattoo piercing(ilyas Yılmaz) a aittir. Noterden onaylıdır, kopyalanması veya değiştirilmesi halinde yasal işlem yapılacaktır.
“Dövme” kelimesi polonezya dilinde “tatau” kelimesinden türemiştir. Dönemin denizcileri yerel Samoanıların derideki işaretlere “tatau” diye hitap etmesini duymuşlardı ancak bunu telafuz etmekte zorlanıyorlardı dolayısıyla “tattoo” kelimesi doğdu. İngilizceye çevirisinde aslen “hapsetmek” anlamında kullanıldığına inanılıyordu çünkü Polonezya dövmesi deriye hapsediliyordu. Ancak, Güney Pasifik’te vakit geçirince anladım ki “tatau” aslında “birinin yapması gereken şey” cümlesine karşılık geliyor.
Derinin işaretlenmesi, “dövmecilik” adı altında insanlığın başlangıcından beri varolmuştur. Bu belki de Ugh adındaki mağara adamının ateşe düşmesiyle veya kor bırakan kavrulmuş bir sopayla derisinin delindiği anda kalıcı bir pigment değişikliğini görmesi, o anda kendisini bir hayvan gibi işaretleyebileceğini, kamufle edebileceğini ya da böyle işaretlerle kendini daha çekici kılabileceğini anlaması olabilir.
Dövmecilik geleneksel olarak kabile aidiyetinin belirtilmesi, cinsel olgunluk, hayat tecrübesi, bilgi birikimi, erdemlik, güç, dayanıklılık, rütbe, geçiş törenleri ve güzelleştirme için kullanılmıştır. Bazı kütürlerde dövmeler krallar arası farklılıkları vurgulamak için kullanılmıştır, daha eski toplumlarda ise özgür adam ve kadınların, uşakların ve kölelerin kalıcı işaretleri onların toplumdaki bireysel statüsünü belirtmiştir. Tarihe bakılırsa simgeler ne kadar özenilmiş ve güzel olursa, ticarette o kadar pahalı ve toplumda bir o kadar yüksek sosyal statüye denk gelmiştir.
Bilinen en eski dövme implentasyonları Afrika’nın sahil şeridinde bir mağarada delici ve karbondan oluşmuştur ve 20.000 yıl öncesinden kalmadır. Bildiğimiz kadarıyla, en eski dövmecilik, Samoan adasına seyahat edilmesi ve yerleşilmesiyle Samaon kültürünün filizlenmesiyle ortaya çıkmıştır. Geleneksel dövmelere bazı desenler de adaya inmeleriyle eklenmiştir ki bunlardan bazıları bugün de halen daha kullanılmaktadır. Bu dövmeler erkekler için Pe’a ve kadınlar için Malu olarak bilinmektedir. Bu hiç duraksamamış bir sanat şeklidir ve 5.000 yıldır değişmemiştir.
Alaskalılardan İnkalara, Azteklere, Mayalara ve Brezilyalılara kadar Amerika’daki kabilelerin birçoğunun değişik dövme tarihi vardı. Japonya’da yüzyıllardır süre gelen ve halen daha devam etmekte olan bir dövme geleneği vardır. Büyük Britanya’nın Piktiş insanlarının, eski Mısırlıların, Seltlerin, orta doğuluların ve hatta Yahudilerin hepsinin birer ezeli dövme tarihi vardır. Ayrıca Poloneyza ve Mikronezya kültürleri gibi birçok tarih de vardır ve bunların arasında Yeni Zelanda’nın Maurileri, Tahitililer, Markezyan, Havaili, Borneolu, Yalpı, Filipinli ve Ponapeli vb. sayılabilir. Her kültür ve her toplum tarihlerinin bir döneminde dövmeyi kullanmıştır. Ama bu kültürlerden birçoğu sanatlarını bırakmaya zorlanmış ve ancak yakın dönemde yaklaşık son 20 yıldır dövme kültürlerini yeniden canlandırmaya başlamışlardır.
Modern dövmeciliğe gelince, 250 yıllık bir tarihi vardır. İlk başlarda dövme sadece zengin ve güçlüler içindi çünkü ancak onlar Güney Pasifik yolculuğunu karşılayabilecek kadar zenginlerdi. Ancak 1800’lerde denizciler kendi dövme yapma şekillerini başlattıklarında ve dövme makinesini yarattıklarında, elitler alt sınıf olarak gördükleriyle bağdaştırılmak istemiyorlardı. Bu dönemde dövmeler, denizciler, motorcular, hafif meşrep kadınlar veya sirkteki “garip” göstericilerle eşleştirildi.
Ancak dövme yeniden doğdu. Son 20 yıldır gittikçe artan sayıda insan dövme yaptırmak istemeye başladı. İlk başlarda dövmelerini saklı tuttular, gizlediler ve kendilerine sakladılar. Ancak zamanla dövme daha kabul edilebilir hale gelince, yayınlar, dergiler, dövme şovları ve dövme kongreleri başlayınca insanlar da vücutlarındaki sanatı sergilemekten daha az çekinir oldular. Hatta artık dövme dükkanları ve müşterilerin hikayeleriyle ilgili televizyon programları bile var. Artık günlük hayatta dahi etrafınıza baktığınızda farklı yollar seçmiş olan dövmeli ve dövmesini göstermekten onur duyan doktorlar, avukatlar, aktörler, aktrisler, rock yıldızları, öğrenciler ve hatta anneanneler bile görmek mümkün.
Dövmeler bir kez daha onur nişanı değeri kazanmıştır.
Modern dövmecilik sadece sanatçının yeteneğiyle ve insanın hayal gücüyle sınırlı. Bugün görebileceğiniz dövme işçiliği bilhassa inceden inceye, detaylıya ve güzel sanat eserlerine dönüşmüştür. Bazı halk için, daha büyük daha iyidir ve bellidir ki bu dövmeyi daha pahalı kılar.
Dövme acıyı da beraberinde getirir, ancak bu yaptırılmaması kadar korkunç değildir. Şayet acımasaydı, herkes yaptırırdı! Dövme herkes için değildir, bu ancak güçlü olan veya kendi içine ulaşabilmeyi arzulayan için bir istektir, bu ataların da yaptığı bir şeydir, veya birinin hayatının belli bir dönemini işaretleme isteğidir.
Dövmecilik çok özel bir sanat formudur. Artık rütbe göstermemektedir ve pahalı bir dövme stüdyosu, gidip de paranızın karşılığını ALABİLECEĞİNİZ en son yerdir.
Yasal Uyarı: Bu yazılar dragon tattoo piercing(ilyas Yılmaz) a aittir. Noterden onaylıdır, kopyalanması veya değiştirilmesi halinde yasal işlem yapılacaktır.